dinsdag 15 april 2014

De overwinning van Molly


We worden oud en willen afbouwen met de honden. We hielden van een paar nesten geen pups aan. Maar, hoe dom kun je zijn om geen pups aan te houden…………. We vergaten dat oudere honden ouder worden en dat we in Zweden tenminste per persoon vijf honden, maar liever zes, nodig hebben om de trails te kunnen lopen. Nu ontstond er een leeftijdsgat in het hondenbestand. Jammer genoeg kwamen er geen pups terug en om te kunnen blijven lopen moesten we oudere honden kopen. Waar koop je honden die in de groep passen, die qua type passen, die werken en die in de buurt komen van wat je zelf op de stamboom hebt staan. Gelukkig waren er contacten met passende kennels en bij de Indian Tribe Kennel van Donald Eriksson en Maria Gustafsson in Noord Zweden vonden we Nora en Hitchiti. Nora die blafte tegen buitenlandse touristen en daardoor voor onrust zorgde had zelfs Nederlandse honden op haar stamboom van Ben Olie en die gingen terug naar Pala, Gillis en Cosmo. Haar vader is Leo av Vargevass die Zweeds show kampioen is en werkt. De ouders van Hitchiti zijn Amerikaans ge├»mporteerd en hebben veel Iditarod finishers achter zich. Haar vader is een broer van de vader van Marlin en de opa van Nora. Heel lief dat Frank Daams voor haar omreed om haar thuis te brengen.
Het derde hondje is een verhaal apart. De eigenaren hadden een langeafstandskennel en Molly was de enige overgebleven hond. Na echtscheiding waren alle anderen geplaatst. We kenden de afstamming en wisten dat beide ouders de Femund hadden gelopen. Maar natuurlijk jammer dat we erg laat hoorden dat deze honden te koop kwamen. Molly had haar ouders en broers en zussen op hetzelfde adres en een eerste keus lijkt voor je gevoel beter als een laatste keus. We kwamen tegen de avond in Sveg (Zweden) aan terwijl we op weg waren naar Nederland. De eigenaresse liep voor ons uit naar de kennel en in de verte zagen we een klein hondje pijlsnel een schuurtje in vluchten. Hoe lang ze in haar uppie in die grote kennel heeft gezeten weten we niet meer, maar het was lang en ze was niet te benaderen. Wij werden binnen op stoelen neergezet terwijl de eigenaresse Molly binnen bracht. Dat leek goed te gaan, tot ze ons zag zitten. Ze vloog tegen de ruiten op en probeerde zo te ontsnappen. Wat moesten we in vredesnaam met zo’n beest beginnen. Hoe moesten we haar naar Nederland brengen en voorkomen dat ze onderweg ontsnapte. Wat moesten we met zo’n bange hond………….
Molly was niet” gratis af te halen”, we moesten haar kopen. We hadden het gevoel dat we geld weggooiden maar namen haar toch mee. Een nieuwe, ongecompliceerde hondenfamilie was de enige therapie die kon werken, met die wetenschap en met de kennis die we hadden over haar familie en achtergrond namen we dat risico. Als het niet werkte hadden en wij en zij pech. Dan hadden we geen andere keus dan haar in te laten slapen want een hond die altijd angstig is heeft geen leven. Thuis bleek Molly niet bang voor mij. Ze adoreerde me vanaf het begin en al snel hadden we een band die wederzijds was, ik begon haar steeds meer te waarderen. Ze had humor, ze was intelligent en de snelste hond van de groep. Ze hield van spelen met andere honden en racete wat af hier in de speelwei. De groepstherapie deed zijn werk……………………
Nu, aan het eind van seizoen 2014 zijn we ongeveer waar we zijn willen. Molly liep steeds voorop samen met Lizzy, en vandaag mocht ze voor het eerst single lead. Je hebt nog nooit een klein hondje zo hard en met zoveel plezier zien werken. Commando’s gingen al een tijd goed en als het niet snel genoeg ging liet ze een luid kefje horen. Lizzy werd steeds vaker aan de kant of naar achteren geduwd. Wat geeft het een heerlijk overwinningsgevoel als we die kleine aap zo zien genieten van haar taak. Ik heb haar uitgeprobeerd en ben op een moeilijke trail met mijn voet op de mat gaan staan om te kijken of ze ook blijft werken als het zwaar gaat. Ze is geslaagd, ze hing in haar harnas. Ze versnelt als het makkelijk gaat en blijft doorgaan als het zwaar gaat. Of we er een wedstrijd mee winnen is een tweede want tijdwaarnemers en andere officials zijn enge mensen.

what a nice personality

Molly single lead